Pałac Wallensteina należy do najważniejszych zabytków świeckiej architektury w Pradze. Powstał w latach 1624–1630 z inicjatywy Albrechta von Wallensteina, jednego z najpotężniejszych dowódców wojskowych okresu wojny trzydziestoletniej. Rezydencję wzniesiono na praskiej Małej Stranie, w bezpośrednim sąsiedztwie Zamku Praskiego, co już na etapie planowania miało podkreślać ambicje i status właściciela.
Założenie pałacowe od początku pomyślane było jako reprezentacyjna siedziba magnacka. Wallenstein zamierzał stworzyć kompleks dorównujący rozmachem najważniejszym rezydencjom Europy Środkowej. Choć plan całkowitego dorównania Zamkowi Praskiemu nie został w pełni zrealizowany, efekt końcowy do dziś robi ogromne wrażenie skalą i spójnością architektoniczną.
Pałac Wallensteina jest jednym z pierwszych przykładów architektury barokowej w Pradze. W bryle budowli widoczne są jeszcze wpływy późnego renesansu, jednak dominują już cechy charakterystyczne dla wczesnego baroku: monumentalizm, symetria oraz bogatszy detal architektoniczny.
Kompleks składa się z kilku skrzydeł otaczających rozległy dziedziniec. Fasady utrzymane są w eleganckiej, stonowanej stylistyce, która kontrastuje z bogactwem wnętrz. Całość tworzy harmonijne założenie pałacowe typowe dla arystokratycznych rezydencji XVII wieku.
Wśród pomieszczeń szczególne miejsce zajmuje Sala Główna, znana z efektownych okien zwierciadlanych oraz rozbudowanych dekoracji malarskich. Monumentalne wnętrze podkreśla reprezentacyjny charakter całej rezydencji i pokazuje ambicje fundatora.
Na uwagę zasługuje również kaplica pałacowa, której dekorację stanowią malowidła przedstawiające sceny z życia św. Wacława — jednego z patronów Czech. Wnętrza pałacu zachowały wysoki poziom artystyczny i stanowią cenny przykład sztuki barokowej w Europie Środkowej.
Integralną częścią założenia są ogrody pałacowe, należące do najpiękniejszych barokowych ogrodów w Pradze. Zaprojektowano je w stylu włoskim, z geometrycznym układem alei, tarasami oraz efektowną salą terreną.
Charakterystycznym elementem ogrodu jest sztuczna grota z dekoracją stalaktytową oraz bogata rzeźba ogrodowa. Przestrzeń ta pokazuje, jak ważną rolę w barokowych rezydencjach odgrywało połączenie architektury z kompozycją zieleni.
Pałac Wallensteina pozostaje jednym z najważniejszych przykładów wczesnego baroku w czeskiej stolicy. Jego powstanie zapoczątkowało rozwój monumentalnej architektury rezydencjonalnej na Małej Stranie. Dziś kompleks pełni funkcje publiczne, a jednocześnie pozostaje cennym świadectwem ambicji politycznych i artystycznych epoki.
Obiekt stanowi ważny punkt na mapie zabytków Pragi i jest jednym z najlepiej zachowanych zespołów pałacowych XVII wieku w tej części Europy.
Valdštejnské náměstí 4, Praha – Malá Strana, Czechy
Ogrody Wallensteina są udostępniane sezonowo (zwykle w okresie wiosna–jesień).
Na zapoznanie się z kompleksem i ogrodami warto przeznaczyć około 1–2 godziny.
W pałacu mieści się obecnie siedziba Senatu Republiki Czeskiej.